Dit jaar viert de Vastenactie haar 60e verjaardag. Je zou kunnen zeggen dat het pensioen dan in zicht is, maar niets is minder waar. Nog altijd zijn er in onze wereld mensen die hulp en steun nodig hebben om menswaardig te kunnen leven. Het gaat niet om een luxe leventje maar om een leven dat het waard is menselijk genoemd te worden. Daar blijft de inzet van de Vastenactie voor nodig en wij willen daar ook onze bijdrage aan leveren. Dit jaar vraagt de Vastenactie onze aandacht en medewerking voor Bolivia, een staat in Zuid Amerika, begrensd door Brazilië, Peru en Argentinië. In het noorden van het land ligt het bisdom Pando, waar Mgr. Eugenio Coter bisschop is. Het bisdom ligt in een geïsoleerd gebied met grote armoede.
‘Er zijn veel gezondheidsproblemen’, zegt de bisschop. ‘Denk aan tyfus, malaria, TBC en lepra. De meeste mensen hebben geen geld om medicijnen of behandelingen van artsen te betalen. Daarom heeft het bisdom een ziekenhuis gebouwd aan de rand van de stad en vaart er een hospitaalboot naar afgelegen gemeenschappen. Wie de behandeling niet kan betalen wordt gratis geholpen.’ De bisschop vraagt onze hulp bij het opzetten van het gevangenispastoraat in zijn bisdom. Dat is hard nodig zegt hij : ‘Mensen worden gevangen gezet, vaak al voor heel kleine misstappen en er wordt verder nauwelijks nog naar ze omgekeken. De gedetineerden zijn zich ervan bewust dat ze rekenschap moeten afleggen voor wat ze hebben gedaan, maar als ze hun straf uitgezeten hebben, voelen ze geen noodzaak hun leven te veranderen en hebben ze daar ook weinig mogelijkheden voor. Ik durf wel te stellen dat het huidige systeem mensen crimineler maakt dan dat ze waren.
’ Het leven in de gevangenissen in Bolivia is hard. We hebben misschien wel eens beelden gezien van Zuid-Amerikaanse gevangenissen. Mensen leven er dicht op elkaar, moeten in hun eigen onderhoud voorzien en hebben niets om handen. De voorzieningen zijn minimaal. Het bisdom wil via het gevangenispastoraat het gevangenissysteem menselijker maken: ‘Daarmee volgen we Jezus. Hij was met de zondaars, de gemarginaliseerden, de buitengesloten. Dat betekent dat ook wij geroepen zijn met deze mensen te werken,’ zegt de bisschop. De vrijwilligers zorgen voor materialen waarmee de gedetineerden iets kunnen maken. Ze kunnen touw krijgen om hangmatten te knopen of hout om te bewerken. De producten worden dan verkocht aan de bewakers, of aan de familie of via de vrijwilligers van het bisdom. Deze activiteiten geven een zinvolle tijdbesteding en het levert inkomsten op waarmee de gedetineerden eten kunnen kopen. Veel gedetineerden geven het geld dat ze overhouden aan hun gezinnen buiten de gevangenis om ook hen te helpen.
De menselijkheid is bij deze mensen beschadigd. De bisschop zegt: ‘We willen als Kerk helpen die menselijkheid niet verder verloren te laten gaan, maar juist terug te vinden en uit te laten groeien tot een nieuw leven, een nieuwe toekomst gloort.’ ‘Geven jullie hen maar te eten… zegt Jezus in het evangelie tegen de leerlingen, wanneer een grote menigte zich verzameld heeft om naar Hem te luisteren en de avond begint te vallen.
We kunnen helpen door de projecten van de vrijwilligers van het bisdom Pando te steunen. Voor € 85,- kunnen we de gevangenen vier maanden onderwijs laten geven. Voor €115,- euro kunnen we basis medicijnen kopen waaronder antibiotica, voor € 65,- kan er hout gekocht worden om de werkplaats te verbeteren.
In het parochieblad en ook bij de verschillende afhaalpunten van ons blad vindt u een zakje van de Vastenactie om mee te doen en daardoor anderen levenskansen te bieden.
Dank daarvoor!