Na het uitspreken van het Eucharistisch Gebed wordt de aanwezige gemeenschap uitgenodigd te bidden tot God, onze Vader. We openen zo het derde deel van de Dienst van de Tafel: de Communiedienst. We kiezen daarvoor de woorden die Jezus zelf ons heeft geleerd. Toen de apostelen Hem vroegen hoe ze moesten bidden, heeft Jezus hen dit gebed gegeven. Het gebed, – het Onze Vader – leidt ons direct weg van onszelf. Voordat wij onze behoeften uitspreken, bidden we: ‘Uw Koninkrijk kome, Uw Wil geschiede’. Het gebed trekt ons uit de kleine wereld van ‘ik’ en ‘mijn’ naar de veel grotere horizon van ‘wij’ en ‘ons’. Zelfs de eenvoudigste verzoeken herinneren ons aan onze afhankelijkheid van God: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood.’ Elke ademhaling, elke maaltijd, elke genade is uiteindelijk een geschenk. Het gebed houdt ons geworteld in die nederige waarheid dat wij niet zelfvoorzienend zijn, maar geliefde kinderen die elke dag leven, gesteund door de zorg van de Vader en elkaars zorg. Aansluitend volgt het gebed om vrede. De priester wenst ons de vrede van de Heer toe en nodigt ons uit die vrede aan elkaar door te geven. In onze vieringen gebeurt het eigenlijk maar sporadisch dat we die vrede-wens met elkaar delen. Misschien is het een goede zaak om op de uitnodiging van de priester in te gaan en elkaar door een handdruk vrede toe te wensen, de vrede door te geven. Nu volgt de breking van het Brood. Aan dit gebaar hebben de leerlingen van Emmaüs de verrezen Heer herkend. In de oudste geloofsgemeenschappen werd de hele eucharistieviering ‘het breken van het Brood’ genoemd. Sint Paulus zegt daarover: ‘Omdat het brood één is, vormen wij samen één lichaam, want allen hebben wij deel aan het ene brood.’ Tijdens het breken van het brood wordt het ‘Lam Gods ’gezongen of gebeden. De priester breekt een stukje van de grote hostie en voegt het bij de geconsacreerde wijn in de kelk om te laten zien dat het Lichaam en Bloed van de Heer met elkaar verbonden is. In het volgende parochieblad staan we samen stil bij het ontvangen van de Heilige Communie en het slot van de eucharistieviering. J.P. Janssen, pr.
Geen categorie
AUGST CULTUURFESTIVAL BERG A/D MAAS 21 T/M 23 AUGUSTUS 2026
Met trots presenteren we u Augstkoningin 2026 Isa Houtvast.
Het Augst Cultuurfestival is een uniek cultureel evenement. Van 21 t/m 23 augustus is het weer feest in Berg aan de Maas. De Augst Cultuurparade trekt vanaf 14.00 uur door de straten van Berg aan de Maas, en de toegang is gratis. Dit jaar is het thema ‘Magisch Augst’. De praalwagens worden gebouwd door de wagenbouwers, die hun creativiteit volop laten zien. Het Augst Cultuurfestival draait op vele vrijwilligers, die ervoor zorgen dat dit evenement inmiddels voor de 77e keer kan worden georganiseerd. Dankzij de rijke traditie en de bijzondere parade heeft het Augst Cultuurfestival een plek op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed. De parade is een onderdeel van een heel weekend, het Augst Cultuurfestival. Voor iedere doelgroep is er een passend programma, met een middag voor senioren en mensen met een beperking en een speciale kindermiddag. Daarnaast kan jong en oud genieten van twee avonden waarin leeftijd geen rol speelt maar muziek de boventoon voert.
De AUGSTMIS vindt plaats op donderdag 20 augustus om 18.45 uur in de H. Michaëlkerk Berg a/d Maas.
GESCHIEDENIS VAN HET OOGSTDANKFEEST IN BERG a/d MAAS
Het eerste Oogstdankfeest in Berg aan de Maas werd in 1946 georganiseerd door Leo Horrichs nadat hij de oogstfeesten in het Noord-Limburgse Sevenum had bezocht. De eerste optocht, vermoedelijk gehouden in 1947, bestond uit vier wagens. Alleen mensen uit het eigen dorp kwamen kijken. In de loop van de tijd is het godsdienstige karakter langzaam afgezwakt en hebben de optocht en het feest een andere uitvoering en beleving gekregen. Spel en beweging geven de stoet een dynamisch karakter en zorgen voor een aantrekkelijk kijkspel. Een lokaal evenement is uitgegroeid tot een cultuur spektakel met optredens van groepen uit Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Frankrijk, de Nederlandse Antillen en Afrika.
Ga naar de website voor het volledige programma, nieuwtjes en ticketverkoop: https://augst-cultuurfestival.nl
ZEGENING VAN DE KROEDWUSJ op 9 AUGUSTUS bij IVN STEIN
Op zondag 9 augustus van 10.30 tot 13.00 uur is er in de Heemtuin van IVN Stein weer de jaarlijkse traditie van het Kroedwusj maken. Vanaf 10.30 uur gaan de medewerkers van IVN Stein, samen met de Bèsjen van Stein, de Kroedwusj samenbinden. Pastoor Schwillens komt daarna de boeketten inzegenen. Koffie of thee kost €1,50. Deze activiteit is gratis, maar een vrije gave is altijd welkom. Wat is “Kroedwusj” nu precies én wat is de oorsprong: Vanaf de 17de eeuw is er al sprake van het maken van Kroedwusj. De legende is dat er bij het zoeken naar het graf van Maria, nadat dit gevonden en geopend was, geen overblijfselen werden gevonden, maar een boeket met geurige kruiden en bloemen. Het boeket bestaat uit twee graansoorten (tarwe en rogge), twee geneeskrachtige kruiden (boerenwormkruid en duizendblad) en onweer werende kruiden (koninginnenkruid, bijvoet, walnotenblad). Het boeket wordt bijeengebonden met een touw van zeven el. Zeven is het getal van de volledigheid. Mits gezegend zou het boeket huis en haard vrijwaren van ziektes, ongemakken en vooral ook tegen onweer. De samenstelling kan per regio verschillend zijn, maar het idee erachter is hetzelfde.
EERSTE ENCYCLIEK VAN PAUS LEO XIV: Magnifica Humanitas
Op Tweede Pinksterdag verscheen de eerste encycliek van Paus Leo XIV. Een encycliek is een brief van de paus aan ‘alle mensen van goede wil’ . Zo’n pauselijk brief draagt meestal een titel in het Latijn. De titel wordt gevormd door de eerste woorden van de brief. Deze eerste encycliek heet: Magnifica Humanitas. Vertaald betekent dit: Prachtige Mensheid. Deze brief handelt over kunstmatige intelligentie en de bescherming van de mens in het tijdperk van de kunstmatige intelligentie.
Paus Leo stelt naast de mooie gebruiksmogelijkheden ook de gevaren van kunstmatige intelligentie (AI) aan de orde. In de ogen van de paus wordt daarmee mogelijk ook het voortbestaan van de mensheid zelf op het spel gezet.
Voor zijn encycliek heeft de paus geluisterd naar wetenschappers, ingenieurs, politici, ouders en leraren. Daarbij heeft hij begrepen dat AI–technologieën enorm veel leed kunnen verzachten en goed zijn voor de mensheid, maar ook zeer verontrustende gevolgen kunnen hebben. De paus wijst in dat verband op de mogelijkheden om met AI wapensystemen te ontwikkelen, die buiten iedere menselijke controle vallen. En veel mensen zullen geen stem hebben wanneer er beslissingen genomen worden in verband met AI, beslissingen die wellicht nieuwe vormen van uitsluiting en leed zullen veroorzaken.
We hebben vaker horen zeggen: ‘Het is waar, want het stond in de krant of we zagen het op de televisie.’ Maar publicatie van een bericht is geen waarmerk dat zo’n bericht ook daadwerkelijk waar is. Het verspreiden van desinformatie is niet ongebruikelijk geworden. De vraag zal steeds vaker worden: ‘Wat is waar of niet waar? En kun je erop vertrouwen?’
Begrijpelijk dat de paus zich daar zorgen over maakt. En wij waarschijnlijk met hem!
Wie een samenvatting van de encycliek wil ontvangen kan contact opnemen met past. J. P. Janssen. E-mail: janssen.janpieter@gmail.com of tel. 4331200.
J.P. Janssen, pr.
HET VIEREN VAN DE HEILIGE MIS (4)
We staan stil bij het tweede deel van de Dienst van de Tafel: het Eucharistisch Hooggebed.
Het Eucharistisch Hooggebed begint opnieuw met de wens ‘De Heer zij met U.’ Daarmee wordt aangegeven dat wij samen zijn gekomen in de naam van de Heer Jezus en denkend aan Zijn woorden: ‘Waar er twee of drie in Mijn Naam bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden.’ Deze woorden van Jezus staan geschreven in het Mattheüs-evangelie. (Math. 18, 20).
In het begin van het Eucharistisch Hooggebed wordt God lof gebracht om Zijn grote daden aan de mensheid: aan de schepping en de verlossing. Dit gedeelte heet ‘prefatie’ en wordt afgesloten met de lofprijzing ‘Heilig, Heilig, Heilig de Heer, de God der Hemelse Machten.’
In het vervolg van het Eucharistisch Gebed strekt de priester de handen uit over de offergaven om de komst van de Heilige Geest af te smeken.
Centraal in het gebed klinken dan de woorden uit het instellingsverhaal. Dit zijn de woorden van de consecratie. De woorden die Jezus zelf uitsprak bij het Laatste Avondmaal: ‘Dit is Mijn Lichaam’ en ‘Dit is Mijn Bloed’. Dit betekent zonder meer: ‘Dit ben Ik, Christus zelf, gegeven voor u.’
Wij geloven met de hele Rooms Katholieke Kerk dat Jezus werkelijk aanwezig is. De Kerk bevestigt tot op vandaag dat brood en wijn door de werking van de Heilige Geest werkelijk en wezenlijk veranderd zijn in het Lichaam en Bloed van Christus, alhoewel we met onze zintuigen brood en wijn blijven zien.
Na het ter aanbidding tonen van de Heilige Hostie en de Beker, nodigt de priester ons uit met elkaar dat geloof te bevestigen: ‘Heer Jezus, wij verkondigen uw dood en wij belijden tot Gij wederkeert, dat Gij verrezen zijt.’
Daarna gaat het gebed verder en biedt de priester in Jezus’ Naam het offer aan God, de Vader, aan en er volgt een tweede smeekgebed tot de Heilige Geest: ‘Zend nu, Vader, de Trooster en Helper, in ons midden, uw Heilige Geest. Wek de gezindheid van Jezus Christus in ons hart. Sterk ons vertrouwen, verruim onze liefde. Raak ons met het vuur van uw Geest en breng ons elkaar nabij.’ Naar het einde van het Eucharistisch Gebed toe wordt gebeden om voorspraak: voor de Kerk onder leiding van de paus, de bisschoppen en de priesters; We bidden voor alle levende mensen en voor de aanwezige gemeenschap. We gedenken ook onze overledenen, degenen die ons ontvallen zijn. Wij doen dat op voorspraak van de Heilige Maagd Maria, van Sint Jozef, van de patroonheiligen van onze parochie. Vaak denken we daarbij ook aan de heilige van wie die dag de gedachtenis gevierd mag worden.
Het gebed eindigt met een plechtige dankzegging: ‘Door Hem en met Hem en in Hem zal uw Naam geprezen zijn, Heer onze God, almachtige Vader, in de eenheid van de heilige Geest, hier en nu en tot in eeuwigheid.’
De bevestiging van die dankzegging drukt de gemeenschap uit door ‘Amen’ ‘Het is zo!’
J.P. Janssen, pr.
BEDEVAART NAAR KEVELAER op maandag 14 september
Het Duitse pelgrimsoord Kevelaer trekt elk jaar een miljoen bezoekers. De van oudsher grootste groepsreis vanuit ons land wordt georganiseerd door de Broederschap Sittard-Kevelaer.
Al sinds 1669 trekken elk jaar in september honderden mensen vanuit deze streek naar Onze Lieve Vrouw van Kevelaer.
Dit jaar is de bedevaart naar de Mariastad op maandag 14 september.
Gaat u ook mee?
Er zijn opstapplaatsen in verschillende wijken en dorpen – waaronder ook Berg aan de Maas, Stein, Urmond en Elsloo – waarna alle bussen naar Kevelaer gaan.
Het programma in Kevelaer is:
- 10.15 uur Aankomst in Kevelaer, waarna processie naar de basiliek
- 10.30 uur Hoogmis in de basiliek, waarna processie naar de Kaarsenkapel.
- 15.00 uur Grote Kruisweg in het Mariapark en kleine Kruisweg in de Pax Christikapel.
- 17.30 uur Plechtig Lof in de Basiliek met onze bisschop Mgr. Van den Hout.
Aansluitend trekken we in processie langs de Genadekapel en daarna gaan we weer terug naar de bussen voor de terugreis naar huis. Tussen de plechtigheden is er voldoende tijd voor ontspanning.
Aanmelden voor de busreis Buskaarten à € 30 zijn tot vrijdag 28 augustus verkrijgbaar bij:
Mevr. Bouts-Bosch, Nederheidestraat 4, 6129 AH Urmond, tel. (046) 4333201
Parochiekantoor, De Halstraat 36, 6171 HK Stein, tel. (046) 4331674
Pastoor R. Schwillens, Heisteeg 66, 6171 NL Stein, tel. (046) 4331328
Mevr. G. Ruijl, Pastoor Lenaersstraat 1, 6181 HS Elsloo, tel. (046) 4360085
Geef bij uw aanmelding duidelijk aan in welke plaats u wilt opstappen. Vraag bij uw contactpersoon naar de vertrektijd van uw bus! Denk aan een geldig paspoort of identiteitsbewijs voor die dag. Meer informatie? Bel met de heer Tjeu Wetzels: telefoon 06-27822186, of stuur een bericht naar: broederschap.sittard@gmail.com.
OPBRENGST COLLECTE WEEK NEDERLANDSE MISSIONARISSEN
Met Pinksteren werd – zoals ieder jaar – aan de kerkdeuren van onze parochiekerken gecollecteerd voor onze Nederlandse Missionarissen. De collecte maakt het mogelijk om onze werkers in de Missie – wanneer ze op verlof komen – ook een zorgeloze vakantie te bieden. Uit de opbrengst van de collecten wordt voor hen bijvoorbeeld de ziektekostenverzekering betaald, de AOW-premie en indien nodig het cursusgeld voor bijscholingscursussen.
En vanzelfsprekend ook wat vakantiegeld om niet afhankelijk te moeten zijn van vrienden en familie.
Met elkaar brachten we € 545,45 bij elkaar. Het bedrag is als volgt samengesteld:
- H. Martinus, Oud – Stein: € 339,30;
- HH. Antonius en Martinus, Urmond: € 64,45;
- H. Michael, Berg aan de Maas: € 141,70.
Dank voor uw hulp en uw steun waardoor de missionarissen op een thuisfront kunnen rekenen.
J.P. Janssen, pr.
HET VIEREN VAN DE HEILIGE MIS (2.)
Na de opening van de dienst, zoals beschreven in het januarinummer van ons parochieblad, gaat de Heilige Mis verder met de Dienst van het Woord.
In de dienst van het Woord spreekt de Heer ons aan. Zijn woorden klinken in de teksten uit de Bijbel.
In de zondagse liturgie kunnen drie lezingen uit de Heilige Schrift gelezen worden: een lezing uit het Oude Testament, een lezing uit het Nieuwe Testament en een lezing uit het Heilig Evangelie. In ons parochiecluster kiezen we in het weekend geen drie, maar twee lezingen. Doorgaans is het een lezing uit het Oude Testament en een evangelielezing. Deze keuze wordt gemaakt omdat deze lezingen vaak beter op elkaar aansluiten. Tussen de eerste lezing en de tekst uit het evangelie klinkt de tussenzang. Wanneer een koor de dienst opluistert komt deze tussenzang vaak voor hun rekening. Bij volkszang zingt de gemeenschap een lied tussen de lezingen. Ook is het gebruikelijk om in Heilige Missen zonder muziek dat de psalm gebeden wordt door de lectrice of de lector. De gemeenschap bidt dan telkens de antifoon – het refrein – afwisselend met degene die de lezing verzorgt.
Daarna volgt het Alleluja – vers., waarin een woord uit het Evangelie klinkt.
Zowel de eerste lezing als de voorbeden in de dienst zijn voorbehouden aan iemand uit de gemeenschap van gelovigen.
Deze taak is uitdrukkelijk bestemd voor een lectrice of een lector en niet voor een gewijde ambtsdrager. Daarmee wordt ook aangegeven dat het vieren van de Eucharistie een gebeuren is van en voor de hele geloofsgemeenschap. Voor het Tweede Vaticaans concilie was er weinig afwisseling in de lezingen van de zondagen. Er werd jaarlijks een vast programma gevolgd. Daar heeft het concilie verandering in gebracht. We kennen nu een cyclus van drie jaren waarin alle evangelieteksten gelezen worden. In het A- jaar lezen we uit het Mattheüs–evangelie. In jaar B staat Marcus op het programma en in het C-jaar Lucas. De teksten uit het Johannes–evangelie zijn gespreid over de drie jaren, meestal rond Kerstmis, de Veertigdagentijd en de Paastijd. Op weekdagen volgt de liturgie een tweejaarlijkse cyclus. In plechtige Heilige Missen wordt – na de aankondiging van het Heilig Evangelie – het evangelieboek bewierookt. Dat gebeurt uit eerbied voor het woord van God. Uit respect voor Gods Woord gaat de geloofsgemeenschap ook staan bij het beluisteren van de tekst uit het Heilig Evangelie. Nu volgt in de preek de uitleg van de teksten uit de Heilige Schrift en wordt gezocht naar mogelijkheden hoe we deze teksten in ons eigen leven vorm kunnen geven. De preek wil ons helpen de Bijbel goed te verstaan en in praktijk te brengen. In de weekendvieringen worden we nu uitgenodigd om staande de geloofsbelijdenis te bidden of te zingen. We doen dat samen als gemeenschap, die heel uitdrukkelijk wil uitspreken wat zij belijdt .De dienst van het woord wordt afgesloten door de voorbeden: de gebeden van en voor de gemeenschap. Bij iedere voorbede wordt de gebedsintentie aangekondigd en volgt na een korte stilte het gebed. Er is een bepaalde volgorde te ontdekken in de voorbeden. Allereerst bidden we voor de noden van de geloofsgemeenschap. Daarna bidden we voor de noden van de wereld en daarna voor de persoonlijke noden, wensen en intenties. Iedere voorbede wordt door de gemeenschap beantwoord met de woorden: ‘Heer, onze God, wij bidden U, verhoor ons’. Het slotgebed sluit de litanie van deze gebeden af. De volgende keer komt ‘De dienst van de Tafel’ aan de orde.
J.P.Janssen, pr.
HET VIEREN VAN DE HEILIGE MIS (3)
Na de ritus van de opening en na de dienst van het Woord volgt in de Heilige Mis nu de dienst van de Tafel. De dienst van de Tafel kun je in drie delen verdelen. Allereerst de bereiding van de Gaven, daarna volgt het Eucharistisch Hooggebed en vervolgens de Communiedienst.
We staan in deze serie teksten stil bij het eerste deel van de dienst van de Tafel: de offerande, het bereiden van de gaven. Wanneer Jezus bij het Laatste Avondmaal vraagt: ‘Blijf dit doen om Mij te gedenken,’ dan doen we dat in de H. Mis zoals Hij het gevraagd heeft. We handelen zoals Jezus handelde bij het Laatste Avondmaal: Jezus nam het brood en de beker met wijn. Jezus sprak de dankzegging uit. Jezus gaf het brood en de beker.
Bij het begin van de dienst van de Tafel verplaatst de aandacht zich van de lezenaar naar het altaar. De gaven van brood en wijn worden naar het altaar gebracht. Soms wordt er dan een lied gezongen. De priester neemt het brood en draagt het aan God op. Er klinkt een gebed, waarmee de gelovige gemeenschap instemt: Gezegend zijt Gij, God, in alle eeuwen.
Ook de beker wordt klaargemaakt: de wijn wordt vermengd met een beetje water. Dit verwijst naar het feit dat Jezus mens geworden is en ons mens-zijn deelt. Wij mogen daardoor er ook op vertrouwen dat wij op onze beurt deel mogen nemen aan Zijn eeuwig leven. Bij het opdragen van de beker wijn aan God wordt ook een gebed gezegd waarmee de gelovige gemeenschap instemt: Gezegend zijt Gij, God, in alle eeuwen.
In plechtige Heilige Missen wordt wierook gebruikt, ook bij de offerande. Allereerst worden dan de gaven van brood en wijn bewierookt. Daarna wordt het altaar en de plaats waar het altaar staat bewierookt. Door ook het Kruis te bewieroken wordt duidelijk gemaakt aan wie het Heilig Misoffer wordt opgedragen: aan Gods Zoon, de gekruisigde.
Tenslotte wordt ook de gelovige gemeenschap bewierookt. Dat zijn degenen die het offer aan God aanbieden. Door deze bewieroking willen we dat de gaven zelf, de plaats van het offer, degene aan wie we de gaven opdragen en degenen die het offer willen opdragen, worden geheiligd. Om de deelname aan het offer verder in te vullen is er ook een collecte om de noden van de armen en van de parochiegemeenschap te lenigen. Daarmee wordt aangegeven dat de gelovige gemeenschap daadwerkelijk bijdraagt aan het offer dat de Heilige Mis wil zijn. Dan vraagt de priester aan de gelovigen mee te doen en te vragen of God ons offer wil aanvaarden: Bidt, zusters en broeders, dat ons offer aanvaard kan worden door God, de almachtige Vader. Daar stemt de gemeenschap mee in:
Moge de Heer het offer uit onze handen aannemen tot lof en eer van zijn naam en tot welzijn van ons en van heel zijn heilige Kerk. Met het gebed dat de priester dan uitspreekt over de gaven, wordt de offerande afgesloten. In de volgende aflevering van het parochieblad besteden we aandacht aan het tweede deel van de Dienst van de Tafel: Het Eucharistisch Hooggebed. J.P. Janssen, pr.
WAT BRACHTEN WE BIJ ELKAAR VOOR DE VASTENACTIE?
Zoals ieder jaar wordt in de Vastenactie aandacht gevraagd voor projecten in de Derde Wereld. Dit jaar hebben we met elkaar nagedacht over de opzet van het gevangenispastoraat in Bolivia. De gevangenen daar zijn aangewezen op hulp van het bisdom omdat anders het leven in detentie de mensen niet beter maakt, maar juist verder laat afglijden. We willen dat werk van het bisdom Pando ook financieel ondersteunen, naast ons medeleven en ons gebed. Samen brachten we € 2.201,30 bij elkaar.
In Berg aan de Maas werd € 207,30 geschonken, In Urmond € 330,00 en In Oud-Stein € 1.664,00.
Samen het mooie bedrag van € 2.201,30.
Dat bedrag is inmiddels overgemaakt naar de landelijke Vastenactie die zorg draagt voor de verdere ondersteuning in Bolivia. We willen u van harte bedanken voor uw bijdrage en uw steun.
We hebben de vrijwilligers in het gevangenispastoraat in Pando niet aan hun lot overgelaten, maar hen een hand in de rug gehouden. Zo hebben we bijgedragen aan het goede werk dat zij verrichten. Dank daarvoor!