In het parochieblad maken we een begin met een reeks teksten over de uitleg van de Heilige Mis. U kunt nu en in de komende nummers lezen hoe de Heilige Mis opgebouwd is en welke betekenis de handelingen hebben die we stellen bij de viering. Het belangrijkste van alle zeven sacramenten is de Eucharistie omdat Jezus zelf daar onder ons aanwezig komt in de gedaante van brood en wijn, Zijn Lichaam en Zijn Bloed. Zo komt de Heer werkelijk in ons midden. De Joden kenden het Paasmaal waarin de herinnering werd levend gehouden aan de bevrijding en uittocht uit de slavernij. Het Joodse volk werd als slaven gebruikt en onderdrukt in Egypte. Onder leiding van Mozes werd met Gods hulp de bevrijding bewerkstelligd. Op de avond voor de bevrijding en de tocht naar het Beloofde Land werd een maaltijd gehouden om gesterkt aan de lange reis te kunnen beginnen. Aan deze maaltijd ging een ritueel vooraf. Er werd een lam geslacht en gebraden. Het bloed van het lam werd op de deurposten gestreken zodat men wist waar de joodse families woonden. De Engel des Doods, die de Egyptenaren trof, ging daardoor aan de woningen van de Israëlieten voorbij. Bij de maaltijd moest het lam helemaal opgegeten worden om te voorkomen dat voedsel, dat aan bederf onderhevig was, meegenomen werd op de reis. Ook werd er brood bij gegeten dat ongedesemd was en daardoor langer houdbaar. De bittere kruiden bij het Paasmaal herinnerden aan de bittere tijd in Egypte. Wanneer wij de eucharistie vieren houden ook wij een maaltijd, gebaseerd op het Joodse Paasmaal en op het Laatste Avondmaal van Jezus met Zijn leerlingen. Trouw aan de Heer komen christenen op de eerste dag van de week samen om de eucharistie te vieren. Ze geven gehoor aan de opdracht van Jezus zelf: ‘Blijft dit doen om Mij te gedenken.’ Iedere eucharistie is de gedachtenis van Pasen: een teken van hoop, een voorproef op de deelname aan het eeuwige leven. Opening van de dienst: Iedere eucharistieviering begint met het kruisteken. De kortste geloofsbelijdenis die we kennen, maar ook wordt hiermee aangegeven dat alles gebeurt in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Daarna worden de aanwezigen begroet en welkom geheten. Dan klinkt: De Heer zij met u. Daarmee wordt aangegeven dat de Heer te midden van de gelovige gemeenschap aanwezig komt. Om als gelovige gemeenschap ons samenzijn waardig te laten zijn als echte dienst aan God en aan elkaar, vragen we vergeving voor ons kwaad in de schuldbelijdenis. Daarbij komt de eerste vraag aan God over onze lippen: ‘ Heer ontferm U over ons’ , waarmee we uitdrukken dat we beseffen dat we Gods ontferming nodig hebben. Dankbaar wordt daarna het Gloria gebeden of gezongen om God de eer te brengen die Hem toekomt. Vervolgens nodigt de priester ons uit om te bidden. In het openingsgebed klinkt de oproep door om ontvankelijk te zijn voor het Woord van God, dat klinkt in de Dienst van het Woord.

J.P .Janssen, pr.ass.

In de maand januari staat traditiegetrouw de Bidweek voor de Eenheid van de Christenen op de agenda. Al meer dan 175 jaar! Ook in ons parochiecluster maken we serieus werk van deze oproep tot gebed. Samen met en op uitnodiging van de Protestantse Gemeente Maas- en Beekdal komen we bij elkaar om te bidden voor de eenheid in het Protestantse Kerkje van Urmond op maandag 19 januari om 19.00 uur. U wordt van harte uitgenodigd om mee te bidden en na de gebedsdienst elkaar te ontmoeten bij een kop koffie of thee. In de dienst wordt gebruik gemaakt van teksten die voor deze Bidweek verzorgd worden door de Armeens Apostolische Kerk, een van de oudste christelijke gemeenschappen ter wereld. Weet dat u welkom bent op 19 januari om 19.00 uur in het Protestantse Kerkje van Urmond.

J.P. Janssen, pr.ass.

Wanneer u dit stukje leest zijn we op de drempel van het oude en nieuwe kalenderjaar. De dagen van Kerstmis willen we vieren, de jaarwisseling van oud naar nieuw staat feestelijk op de agenda bij menigeen. We sluiten een jaar af en beginnen aan 2026. Een moment om terug te blikken en ook vooruit te zien. Wat heeft 2025 ons gebracht? Er waren grote gebeurtenissen zoals de definitieve sluiting van de parochiekerk van Onze Lieve Vrouw, Hulp der Christenen in Nieuwdorp. De kerk maakt plaats voor woningen en een buurtvoorziening. Beiden natuurlijk ten dienste van de gemeenschap, maar toch verdrietig dat we het kerkgebouw moeten missen. Het is spijtig dat we door economische omstandigheden als parochiegemeenschappen moeten krimpen. Omdat we andere zaken voorrang geven in ons leven, loopt het kerkbezoek terug. Het lijkt dat we aan ons geloof geen behoefte meer hebben. Is dat zo? Ik kan er geen eerlijk antwoord op geven. Natuurlijk waren er ook hoogtepunten in het parochieleven. Er waren de gebruikelijke vieringen en bijeenkomsten rond Doop, Vormsel en Eerste Heilige Communie. Voor ouders en kinderen, maar ook voor veel andere parochianen, waren het heel bijzondere gebeurtenissen. Een ander hoogtepunt was de kaarsenprocessie met het beeld van Maria in de Nood. Na de gebedsdienst in de Sint Martinuskerk van Oud-Stein, geleid door onze bisschop Mgr. Ron van den Hout, werd Maria teruggebracht naar haar eigen kapel. We mogen erg dankbaar zijn voor de velen die zich hebben ingezet – op welke manier dan ook – voor deze processie. We sluiten ook het Heilig Jaar 2025 af. Paus Franciscus z.g. heeft ons bij het begin van dit Heilig Jaar opgeroepen om ‘Pelgrims van Hoop’ te zijn. We zijn als gelovige mensen met elkaar op weg en het is nodig dat wij elkaar steunen en helpen op die weg door het leven. Laten we die lijn voortzetten in 2026 en de hoop blijven voelen en voeden. Voor een gelovige mens is het glas altijd halfvol en niet halfleeg. Laat ons zo optimistisch beginnen aan het nieuwe jaar 2026!

JP Janssen, priester ass.

Zoals ieder jaar wordt in ons parochiecluster de mogelijkheid geboden om met elkaar in gesprek te gaan en ons te bezinnen op ons gelovig–in–het–leven staan.
Voor het seizoen 2025–2026 hebben we gekozen voor twee onderwerpen:
1. Het Heilig Jaar 2025: Geschiedenis en Bijbelse fundering (2 bijeenkomsten)
2. Lijden: In gesprek met elkaar rond het Bijbelboek Job (4 bijeenkomsten)
De bijeenkomsten vinden plaats in het parochiekantoor, De Halstraat 36 Stein.
We beginnen om 20.00 uur en eindigen om 21.30 uur.
De volgende woensdagen zijn gereserveerd:
Woensdag 22 oktober 2025; woensdag 5 november 2025; woensdag 19 november 2025; woensdag 14 januari 2026; woensdag 28 januari 2026; woensdag 11 februari 2026.
Het is nodig om zich aan te melden wanneer u aan de gesprekken wilt deelnemen.
Aanmelden kan bij:
Pastoor R. Schwillens, tel. 046 – 4331328 pastoorschwillens@gmail.com of
Pastoor J. P. Janssen, tel. 046 – 4331200 janssen.janpieter@gmail.com

Bij de afkondiging van het Jubeljaar 2025 gaf Paus Franciscus zg. dit jubeljaar als thema mee: ‘Pelgrims van hoop.’ Een thema dat uitnodigt tot nadenken en tegelijkertijd ook vraagt om zichtbaar te maken dat wij pelgrims van hoop kunnen en misschien wel moeten zijn. Omdat wij gelovige mensen willen zijn, die willen leven vanuit geloof, hoop en liefde..

Sint Paulus noemt in zijn eerste brief aan de christengemeenschap van Korinthe (1. Kor. 13) die drie goddelijke deugden: Geloof, Hoop en Liefde. Deze drie deugden worden afgebeeld door het kruis als teken van het geloof, door een hart als teken van de liefde en door een anker als teken van de hoop.

We willen wat nader ingaan op de deugd van hoop. Wanneer we de krant openslaan of het nieuws op de televisie volgen, is het vaak een eindeloze weergave van nood, van ellende, van oorlog en geweld. Alsof er niets meer gebeurt in de wereld waar je blij van wordt. Je voelt dat de angst je bekruipt. Soms voel je je wanhopig omdat je je ook zo machteloos voelt. Hoe wil je dan de hoop bewaren?

De theoloog Erik Borgman zegt: ‘We moeten allereerst onderscheid maken tussen hoop en optimisme. Optimisme is de passieve overtuiging dat het wel goed komt. Hoop is iets anders: het is blijven kiezen voor het goede, zelfs als je geen idee hebt of het zal helpen. Zelfs als het misschien niets merkbaar oplevert.’ Maar waarom zou je het goede doen, als het niets dat merkbaar is oplevert ?

‘In onze samenleving leeft het idee dat alles maakbaar is. We denken steeds als ik iets doe, dan moet dat een probleem oplossen. Maar er is heel veel niet zomaar oplosbaar. Hoop is handelen op basis van de overtuiging dat wat je doet betekenis heeft, ongeacht of het iets oplost. Hopeloosheid ontstaat niet per se uit uitzichtloze omstandigheden. Mensen raken hopeloos omdat ze het gevoel hebben dat ze geen enkele invloed hebben op wat er gebeurt. En hoop is juist de overtuiging dat je, hoe bescheiden ook, nog iets kunt doen. Al is het maar huilen. We hebben als christenen de theologische plicht om hoop te houden. In de christelijke traditie spreken we van de deugden van geloof, hoop en liefde. Die mag je alleen deugden noemen als ze gericht zijn op God. Niet op het succes, niet op de uitkomst, maar op het goede als zodanig, dus op vertrouwen in Gods beloftes en Zijn goedheid.’

‘Wat als de wanhoop zwaarder weegt dan alle mooie woorden? Dat mag. Je hoeft niet altijd hoop te voelen. Maar ik geloof wel dat de hoop dan nog ergens ondergronds blijft bestaan. Zelfs als je denkt haar kwijt te zijn, is ze er nog. In het feit dat je doorgaat. In het feit dat je hopeloosheid je pijn doet. Als je dat beseft, kun je wanhoop ervaren zonder je eraan over te geven. (Trouw, 30 mei 2025, pag. 8 – 9)                                                                                                         

Aan het begin van 2025 werden goede voornemens waargemaakt door te starten met een geheel nieuw initiatief. Het is inmiddels gebruikelijk, dat de kerkgangers in de Sint Martinuskerk van Oud  Stein na de H. Mis worden uitgenodigd een kop koffie of thee te  drinken.
Van die uitnodiging maakt een ruim aantal kerkgangers gebruik. Het is leuk, sfeervol en het bied de mogelijkheid om elkaar te ontmoeten elke eerste zondag van de maand na de Heilige Mis van 11.00 uur wordt deze gelegenheid geboden.

Gezelligheid troef, tijdens het koffie-uurtje