Met Pasen vieren we dat Jezus uit het graf is opgestaan en dat de dood overwonnen is. God laat het leven overwinnen. Niet de dood heeft het laatste woord bij God, maar het leven, het eeuwige, gelukkige leven
Pasen is het grootste van alle christelijke feesten. Dat is ook begrijpelijk want met Pasen ligt de nadruk op de overgang van oud naar nieuw. Het oude wordt begraven en het nieuwe staat op. De duisternis wordt door het Licht verdreven. Het Licht overwint en dat Licht is Jezus Christus, de Verrezen Heer.
Soms kan het pikdonker zijn in ons leven. We ondervinden allemaal – vroeg of laat – dat het niet alleen rozengeur en maneschijn in het leven is. We kunnen tobben en soms groeien de zorgen ons boven het hoofd. Heel menselijk om dan steun en houvast te zoeken. Voor de leerlingen van Jezus is dat niet anders. Het is pikdonker geworden in hun leven.
De gebeurtenissen van de Goede Week hebben hun sporen achtergelaten in hun leven!
Op Palmzondag leek het alsof het helemaal goed zou gaan en hun Heer en Leraar het volk zou gaan leiden als Koning. Zo feestelijk werd Hij in Jeruzalem verwelkomd. Het loopt allemaal anders.
Bij het Laatste Avondmaal maakt Jezus de leerlingen opnieuw duidelijk hoe Hij in het leven staat. Niet als heerser, maar als dienaar. Ofschoon Hij Gods Zoon is, is Hij ook de dienaar die de leerlingen de voeten wast. Dat voorbeeld geeft Hij hen en verwacht van hen diezelfde dienstbaarheid. En Hij geeft zichzelf onder de tekenen van brood en wijn – Zijn Lichaam en Zijn Bloed – en vraagt dit te blijven doen om ook steeds aan Hem te blijven denken.
Op hetzelfde moment gaat een van die leerlingen naar de Joodse Overheid en biedt aan Jezus te verraden. Zo gebeurt het ook. En daardoor komt Hij in handen van de Joodse leiders die van Hem af willen. Voor hen is Hij lastig. In hun ogen iemand die het volk opruit. Zijn vrienden zijn dan op de vlucht geslagen en laten Hem uit angst in de steek. Door de Joodse rechtbank wordt Hij ter dood veroordeeld. Omdat Israël dan een door de Romeinen bezet gebied is, mocht het doodvonnis alleen uitgesproken worden door de Romeinse landvoogd. Ondanks het feit dat de landvoogd Pontius Pilatus niet van de schuld van Jezus overtuigd is, geeft hij toestemming Hem ter dood te brengen. Als een misdadiger wordt Hij gekruisigd en sterft aan dat kruis. Het is Goede Vrijdag 15.00 uur. Enkele overgebleven getuigen nemen Jezus van het kruis en met de vrouwen, die er trouw bij waren gebleven, wordt Hij in een graf gelegd dat met een steen wordt afgesloten. Voor alle zekerheid worden er soldaten bijgezet om het graf te bewaken.Op de eerste dag van de week – de zon komt net op – gaan de vrouwen naar het graf om het lichaam van Jezus te verzorgen. Na zijn sterven hebben ze daar geen kans voor gezien om de Sabbatsrust niet te verstoren. Maar het graf is leeg, de steen is weggerold en de lijkwade is achtergebleven. En de hemelse boodschap klinkt: ‘U zoekt Jezus, de gekruisigde. Hij is niet hier. Hij is verrezen en ga die boodschap aan de leerlingen brengen: Hij gaat u voor naar Galilea’. De komst van twee leerlingen bij het graf – Petrus en Johannes – bevestigt de getuigenis van de vrouwen. De Heer is werkelijk verrezen. De duisternis in hun harten en in hun gemoed wijkt. Het oude is begraven en het nieuwe is opgestaan. Ze moeten eraan wennen, net zoals wij, maar gaandeweg wordt het voor hen en voor ons steeds duidelijker:
De Heer is werkelijk verrezen. De dood overwonnen en het nieuwe leven breekt aan!
Zalig Pasen en draag de vreugde van dit feest verder in het leven. J.P. Janssen, pr